Invloed op voeding algemeen

Er zijn vele invloeden op onze voeding, die de kwaliteit niet altijd verbeteren of zo goed houden als wij denken.
Dit zijn b.v. invloeden als:  de kweekwijze, de oogstwijze, de bewaarwijze, de transportwijze en de bereidingswijze, zowel in de industrie als in onze eigen keuken.

Als we gaan kijken naar de productie van ons voedsel, blijkt dat daarin de laatste decennia nogal wat veranderd is.

Allereerst:  wat is de kweekwijze van ons voedsel
Mestinjecties:
De inhoud van vitamines en mineralen in b.v. onze andijvie, sla, bloemkool en wortelen enz. vliegt achteruit. In de afgelopen twintig jaar is de aanwezigheid van vitaminen en mineralen in de zogeheten vollegrondsgroente soms met meer dan vijftig procent teruggelopen, met als gevolg dat wij daarvan nog te weinig binnen krijgen om gezond te kunnen blijven.
5-8-2013 18-17-12Dat komt voor een zeer belangrijk deel door het injecteren van mest in landbouwgrond. Er komen daardoor te veel schadelijke stoffen in de bodem en normale organismen die er in voorkwamen verdwijnen. Niet alleen gezondheidsorganisaties zijn daar achter gekomen, maar ook veel landbouworganisaties delen die mening.  Ook de landbouwuniversiteit van Wageningen is van mening dat deze praktijk de samenstelling van het bodemleven ernstig schaadt.
Bestrijdingsmiddelen:
Mogelijk zijn wij in Nederland daar wat bewuster mee omgegaan de laatste jaren, maar gezien alle economische belangen bij voedsel, is het steeds onduidelijker geworden waar ons voedsel vandaan komt. En het is bekend, dat niet alle landen zich aan de juiste regels houden als het gaat om ziekte- of ongediertebestrijding. Mochten we al weten waar het vandaan komt, dan is nog niet te zien hoe men onze voeding behandeld heeft. We weten echt niet meer wat we binnen krijgen.
Bevordering groeihoeveelheid:
Kwekers willen maar al te graag dat ons voedsel er mooi uit ziet voor de verkoop en er moet veel opbrengst zijn. Dus veel meer graan per hectare, veel meer fruit van een plant of boom enz. Dat gaat nou eenmaal niet vanzelf, dus moet er wat “gemanipuleerd” worden. Uiteraard zijn de hiervoor gebruikte middelen niet goed voor onze gezondheid, anders zou men het gebruik niet proberen terug te dringen, voor zover dat in de gehele wereld haalbaar is. 
Groeiwijze:
Tomaat:  De massa van deze oorspronkelijk zo gezonde vrucht wordt gekweekt op steenwol van ca 7,5 cm dik en 15 cm breed, waardoor water en voeding gaat via een druppelsysteem.  Een wereld van verschil met de tomaat die u zelf zou kunnen kweken in de volle grond, waar het de voedingsstoffen op kan nemen. Alleen de smaak al:  vergelijkt u dat maar eens met de zon-gekweekte Italiaanse tomaten die zo van het land komen!  Die zien er soms wat minder mooi uit, maar de smaak is niet te evenaren.
Vis:  Veel vis is gelukkig nog heel goed voor ons, maar bij bepaalde soorten moeten we toch grote vraagtekens zetten. Weet u welke vis heeft gezwommen in zeeën waar u zelf niet in zou willen zwemmen? En dan is het voor uzelf niet eens de bedoeling dat u dat water tijdens het zwemmen ook binnen krijgt. Vissen moeten wel !
5-8-2013 17-51-03Met name sommige gekweekte vis is ook bedenkelijk. Een kwalijke naam heeft de Tilapia en Pangasius, die heel goedkoop bij ons op de markt kwam, maar gekweekt bleek te worden in een van de meest vervuilde  rivierdelta’s van de wereld (de Mekong) en gevoerd bleek te worden met ontoelaatbare middelen, zoals visafval. Deze vis wordt ingeënd met vrouwelijke hormonen om de groei zeer sterk te bevorderen. Een soort plofvis dus.

Ook met zalm is het oppassen. In Noorwegen doet met het goed, zowel voor de vis zelf als voor de mens, maar komt uw zalm uit Chili, dan is het oppassen geblazen. Daar hangen enorme bassins, bestaande uit netten, in de kustwateren van het eiland Chiloe waar de jonge zalm in gedaan wordt. Voor het voer van deze zalm vist men de omliggende zee leeg, vermaalt dat tot visvoer en voert daar de kweekzalm mee. Voor 1 kilo zalm is 5 kilo vis nodig !
Om ziektes te voorkomen zit deze zalm vol Antibiotica en de bodem onder deze netten bestaat enkel nog uit een meters dikke laag uitwerpselen en niet gegeten voer, waardoor het water zelf ook zeer ongezond is. Daardoor ontstaan besmettingshaarden, waar weer meer antibiotica voor nodig is. In deze zalm is  600 (zeshonderd!) maal zo veel antibiotica geconstateerd dan in de zalm uit Noorwegen.  Mensen die dit eten raken dus uiteindelijk immuun voor Antibiotica, wat een probleem wordt wanneer men echt ziek wordt. 

 

wordt vervolgd.